Zeki bir sülüğün güncesi

Ben Vampir. Hayır, bir adım yok çünkü beni yaratan kişinin, adımı koymasına fırsat vermedim. O yüzden adım sadece Vampir. Günümüz entelektüelinin vampir efsanelerine aşina olduklarını biliyorum, o yüzden henüz işin başındayken akla gelen soruları ortadan kaldırayım.

Siz insanlar bize bunu zorla yaptırmadığınız sürece biz vampirler kan içmiyoruz, insandan vampire de dönüşmüyoruz ama ne yazık ki yazarlar ve senaristler bu konudan çok hoşlandıkları için, her yeni vampirin doğuşu uzun uzun anlatılıp durur. Devamını oku

Eksik Parça

Korkunun kaynağı, henüz gerçekleşmemiş olaylardır. Karanlık sokakta sizi takip ediyormuş gibi gelen adam henüz size yakalamamışken korkunçtur. Hastalandığınızda elinde kocaman bir iğneyle size yaklaşan hemşire korkunçtur. Veya gelecek, henüz gelmediği için her zaman korkunçtur. Korktuğumuz olaylar gerçekleşince korku kaybolur; belki rahatsızlık hissedilir ya da tam aksine bir ferahlama olur; ama korku kalmaz. Devamını oku

İçinde Ne Var?

K, geç konuştu. K, insanlarla ilişki kuramıyor. K kendine arkadaş bulamıyor. K’nın babası yok!

Annesi K’nın bu halini, babasız büyümesine bağladı. En çok ihtiyacı olduğu dönemde (K, artık 15 yaşındaydı) kocasının yanlarında olmamasına o kadar kızıyordu ki. O sürtükle düşüp kalkacağına evinde oğluna sahip çıkabilirdi. Halbuki kendisi, kadın başına her şeyi üstlenmiş, kocasının gönderdiği üç beş kuruşla evini geçindirmeye çalışmıştı. Kocası o şırfıntıya para yağdırıyordu kuşkusuz. Ah zavallı perişan kendisi, vah zavallı kadın başı… Devamını oku

Aynanın İçinden

Kadın, geceleri aynaların üzerini örtme geleneğine hala alışamamıştı. Koskoca konağın her odasında ayna vardı ve hava kararmaya başladığı andan itibaren, ellerinde beyaz örtülerle odaları dolaşan hizmetçiler sinirini bozuyordu. Oğlunun ölümünden beri üzerinden siyah kıyafetleri çıkartmayan (ve gelininin yası bu kadar kolay atlatmasını bir türlü hazmedemeyen) Devamını oku

İfrit

Güneşin arsız ışıkları, çoktandır Jack’in bedenini kavuruyordu. Uzun zamandır kadınının tenine hasret yaşayan esmer teni daha da kararmıştı. Ağzındaki küçük bir ot parçasını geveleyerek, verandadaki sallanan sandalyede ritmik bir şekilde sallanmaya başladı. Baktığı her yer, eski filmler gibi siyah beyazdı ve hüzünlüydü. Kadın giderken, bütün renkleri götürmüştü. Gündüzler daha kolay geçiyordu, ya geceler? Devamını oku

Zihinsel İstifra

Evine vardığında saat 22:00’yi geçiyordu. Birkaç gündür doğru düzgün uyuyamamıştı. Üzerine bir de işlerin yoğunluğu eklenince omuzlarında taşıdığı yükün kendisini yere devirecek kadar ağır olduğunu hissetti. Hemen sıcak bir duş alıp, kendini yatağına bıraktı. Uykusuz geçen üç gecenin ardından bu gece uyuyabilmeyi umuyordu. Dışardan gelen denizin o ninniyi andıran sakinleştirici sesini dinledi bir süre. Devamını oku

Karanlıktaki Aşk

“İpeksi mor perdelerin süzgün hışırtısıyla,garip bir dehşet kapladı hiç yaşamadığım.Yineleyip durdum yatıştırmak için kalbimi,”Odamın kapısında bekleyen kişi bir misafir,odamın kapısındaki gecikmiş bir misafir,başkası değil.Canlandım birdenbire daha fazla beklemeden “Bayım” dedim ya da “Bayan,affınızı diliyorum. Gerçek şu ki uyukluyordum,usulca kapıya vurdunuz,usulca geldiniz,kapıma dokundunuz. Devamını oku

Sandık

“Benim babam Pan olmalı. Beni görseniz, siz de böyle düşünürsünüz. Ben küçük bir kızım. Bana kalırsa çok güzelim ama annem… Annem çok çirkin olduğumu düşünüyor. Çünkü tıpkı Pan gibi keçi ayaklarım, ufak bir sakalım ve başımın üstünde küçük boynuzlarım var. Devamını oku

Nina, En Sevdiğim Bebeğim!

Kırmızı elbisesini giymişti Nina. Sokak lambasının ışığı vurdukça, elbisenin altında, ince vücudunun tüm hatları belli oluyordu. Her zaman tepede topladığı saçlarını, bu gece açık bırakmıştı. Bir kuzgunun tüyleri kadar siyah ve parlak saçları, hafif hafif esen rüzgarın ritmine uygun olarak, hafifçe dalgalanıyordu. Beyaz, solgun yüzündeki tek renk,elbisesiyle aynı renk ruj sürdüğü dudaklarındaydı. Devamını oku

Köpek

“Köpekleri severim, bilirsin” dedi, boş viski bardağını sehpanın üzerine bırakırken. Sonra eliyle evin hizmetçisine işaret edip, bardağı götürmesini söyledi. Hizmetçi gitmeden, bardağın dibindeki viskiyi içip, ben de bardağımı götürmesi için ona verdim. Sanki benim göremediğim bir şeyleri görüyormuşçasına bir süre şöminenin ateşini izledi. Birkaç kere öksürüp boğazını temizledikten sonra konuşmaya başladı. Devamını oku