Montague Amca Nasıl Anlatır ki?

MONTAGUE AMCA’NIN DEHŞET HİKAYELERİ’NDEN YOLA ÇIKARAK SÖZLÜ METİNDE ÜSLUP ve YAZILI METİNDE JANRA ÜZERİNE DÜŞÜNCELER

-1-

Kağıdın, kalemin olmadığı zamanlarda bile vardı hikayeler. Bu hikayeleri kuşaktan kuşağa aktarmanın tek yolu onları hatırlamaktı.

Yazılı metinlere dönüşen hikayelerde çocuk edebiyatının ya da bir şekilde çocuklara yönelik yazım türü fikrinin doğduğu 17. Yy’daki ideal yetişkin birey olma çabalarındaki o itici ve günümüze cazip gelmeyen ideal, bugün artık sektörün olağanüstü gelişimiyle aşılmıştır. Çocuğa çocukluğunun sanki sonu gelmeyecekmiş gibi tamamen ona ait özel bir alan üzerinde, aynı zamanda ona bir yetişkinmiş muamelesi yapan yazım eserleri oluşmuştur. Devamını oku

Dadanmış Sesin Laneti

“Kulaklarından kan püskürüyordu, kafatası kemiğini çatırdayarak genişleten bir tümsek, kalp gibi atarak büyüyordu. Acıdan, kafa derisini soymak istiyordu, tırnaklarıyla başını kazıyor şiddetle çektiği saçları, tutam tutam elinde kalıyordu. Sonunda, kafasını miks masasına vura vura beynini patlattı, kendi acısına kendi son verdi”.

Çok dinlenen bir radyocuydu. Gece yarısından sonra program yapmaya geçen ay dolunay olduğu gece başladı. Paranormal korku hikayelerini mikrofona okuyor, bitiminde canlı yayına dinleyici alıp, fikirlerini soruyordu. Devamını oku

Goblin

Ne korkunç bir deneyimdi kendisi için. Tıp Fakültesinde okuduğu günler geride kalalı pek uzun süre olmamıştı. O zamanlar neşteri eline alıp kesmiş olduğu kadavralar gözlerinin önüne gelince irkildi. Neşterin o keskin kısmının ete batması ve ardından süzülen kıpkırmızı kan. Tıpkı reçinenin ağaçtan yavaş yavaş süzülmesi gibi başlayan ve sonrasında patlak bir su borusu gibi hızlanarak akan kanın görüntüsü. Devamını oku

Zeki bir sülüğün güncesi

Ben Vampir. Hayır, bir adım yok çünkü beni yaratan kişinin, adımı koymasına fırsat vermedim. O yüzden adım sadece Vampir. Günümüz entelektüelinin vampir efsanelerine aşina olduklarını biliyorum, o yüzden henüz işin başındayken akla gelen soruları ortadan kaldırayım.

Siz insanlar bize bunu zorla yaptırmadığınız sürece biz vampirler kan içmiyoruz, insandan vampire de dönüşmüyoruz ama ne yazık ki yazarlar ve senaristler bu konudan çok hoşlandıkları için, her yeni vampirin doğuşu uzun uzun anlatılıp durur. Devamını oku

Eksik Parça

Korkunun kaynağı, henüz gerçekleşmemiş olaylardır. Karanlık sokakta sizi takip ediyormuş gibi gelen adam henüz size yakalamamışken korkunçtur. Hastalandığınızda elinde kocaman bir iğneyle size yaklaşan hemşire korkunçtur. Veya gelecek, henüz gelmediği için her zaman korkunçtur. Korktuğumuz olaylar gerçekleşince korku kaybolur; belki rahatsızlık hissedilir ya da tam aksine bir ferahlama olur; ama korku kalmaz. Devamını oku

İçinde Ne Var?

K, geç konuştu. K, insanlarla ilişki kuramıyor. K kendine arkadaş bulamıyor. K’nın babası yok!

Annesi K’nın bu halini, babasız büyümesine bağladı. En çok ihtiyacı olduğu dönemde (K, artık 15 yaşındaydı) kocasının yanlarında olmamasına o kadar kızıyordu ki. O sürtükle düşüp kalkacağına evinde oğluna sahip çıkabilirdi. Halbuki kendisi, kadın başına her şeyi üstlenmiş, kocasının gönderdiği üç beş kuruşla evini geçindirmeye çalışmıştı. Kocası o şırfıntıya para yağdırıyordu kuşkusuz. Ah zavallı perişan kendisi, vah zavallı kadın başı… Devamını oku

Aynanın İçinden

Kadın, geceleri aynaların üzerini örtme geleneğine hala alışamamıştı. Koskoca konağın her odasında ayna vardı ve hava kararmaya başladığı andan itibaren, ellerinde beyaz örtülerle odaları dolaşan hizmetçiler sinirini bozuyordu. Oğlunun ölümünden beri üzerinden siyah kıyafetleri çıkartmayan (ve gelininin yası bu kadar kolay atlatmasını bir türlü hazmedemeyen) Devamını oku

İfrit

Güneşin arsız ışıkları, çoktandır Jack’in bedenini kavuruyordu. Uzun zamandır kadınının tenine hasret yaşayan esmer teni daha da kararmıştı. Ağzındaki küçük bir ot parçasını geveleyerek, verandadaki sallanan sandalyede ritmik bir şekilde sallanmaya başladı. Baktığı her yer, eski filmler gibi siyah beyazdı ve hüzünlüydü. Kadın giderken, bütün renkleri götürmüştü. Gündüzler daha kolay geçiyordu, ya geceler? Devamını oku

Zihinsel İstifra

Evine vardığında saat 22:00’yi geçiyordu. Birkaç gündür doğru düzgün uyuyamamıştı. Üzerine bir de işlerin yoğunluğu eklenince omuzlarında taşıdığı yükün kendisini yere devirecek kadar ağır olduğunu hissetti. Hemen sıcak bir duş alıp, kendini yatağına bıraktı. Uykusuz geçen üç gecenin ardından bu gece uyuyabilmeyi umuyordu. Dışardan gelen denizin o ninniyi andıran sakinleştirici sesini dinledi bir süre. Devamını oku

Karanlıktaki Aşk

“İpeksi mor perdelerin süzgün hışırtısıyla,garip bir dehşet kapladı hiç yaşamadığım.Yineleyip durdum yatıştırmak için kalbimi,”Odamın kapısında bekleyen kişi bir misafir,odamın kapısındaki gecikmiş bir misafir,başkası değil.Canlandım birdenbire daha fazla beklemeden “Bayım” dedim ya da “Bayan,affınızı diliyorum. Gerçek şu ki uyukluyordum,usulca kapıya vurdunuz,usulca geldiniz,kapıma dokundunuz. Devamını oku