Kurban Bayramı’nın üçüncü günüydü. Dünyanın üçüncü büyük adası Borneo’daydım. Yeni yıla Sarawak Nehri’nin kıyısında, karşı köyün ışıklarını seyrederek girmiştim. Şimdi, kafatası hevenkleri tavandan sarkıyordu ve neredeyse yirmi yıldır onlara dokunmayı bekliyordum. (daha fazla…)

Soğuk bir kasım gecesiydi. İki köprüyle ana karaya bağlı küçük adanın üzerini bir sis tabakası kaplamıştı.Bakımsız bahçelerin ortasındaki boyası dökük tek katlı evlerden sızan sarı ışık dışında, etrafı aydınlatan pek bir şey yoktu. Bir adam bir bahçeye girdi, arkaya doğru yürüdü, bir taş aldı, bir cam kırdı. (daha fazla…)

Baker Sokak 221b adresinde, Bayan Hudson’un kiracısı olarak oturan zayıf, uzun boylu, ince dudaklı, kartal burunlu, keskin bakışlı, ara sıra kokain kullanmaktan ve evini paylaştığı doktoru anlayışsızlıkla suçlamaktan başka kusuru bulunmayan özel dedektifin ünü Londra’yı çoktan aşmış, (daha fazla…)

Bayan Kazumi’ye, Suvarnabhumi Oteli’nde rastlamıştım. “Rahatsız etmezsem, şuraya oturabilir miyim” demişti, yumuşacık bir sesle. Tayland’ın başkenti Bangkok’a geleli birkaç saat olmuştu, bir sonraki uçağıma 10 saat gibi bir süre vardı, kimseyle çene çalacak halim yoktu. (daha fazla…)

“Halıda kırmızı lekeler, bıçakta kırmızı lekeler. Ah Doktor Buck Ruxton, karını öldürdün. Dadı seni gördü, söylerim diye korkuttu. Ah Doktor Buck Ruxton, onu da öldürdün.”
Doktor Buck Ruxton’a göre cinayetler kusursuzdu. 12 Mayıs 1936′da asıldı. Aslında, pek hata yapmış sayılmazdı. (daha fazla…)