Çok kötü şöhrete sahip, 30 dakikalık kısa bir korku filmi. Herhangi bir diyalog bulunmayan film, neredeyse tamamen bir morg odasında geçiyor. Burada ölüler parçalanıp, organları tartılıyor. Ne var ki parçalama sonrasında yapılanları görmek hoşunuza gitmeyecek; beyni tartıp fazla iş olmasın diye karnına koyup dikiyorlar. Bu işin soft tarafı.

Morgdaki görevlilerden biri çıtayı daha da yükseltiyor ve ölülerden biriyle çok can sıkıcı ve neredeyse filmin tamamını kapsayan, bıktırıcı bir ilişkiye giriyor. Sonra da kalbini alıp, evine, yemesi için köpeğine götürüyor. Film bundan ibaret; ancak son sahnesi içinizi sızlatacak ve yaşam, ölüm, yaşam ve ölüm karşısında yalancı zevki tozlu ve pis köşelerde arayan insanın böceksi küçüklüğü ve acizliği, ve nedensizlik üzerine sizi düşünmeye itecek.

Kolay kolay yenilip yutulur türden bir film değil. Cesetlerin plastik oldukları çok belli olsa da, planlar arasında uygulanan akıcı geçişler, özellikle morg odasında ve film boyunca kullanılan arya müziğinin yüzeyle, izleyiciyi ayakta kalmaya zorlayan zıtlığı, üst düzeydeki görüntü yönetimi ve ses kaydının kalitesi dikkat çekici.

Ölü sevicilik,ceset sapkınlıklar ve yamyamcıklıkla alakalı filmler genelin de yeri çok çok yukarıda olduğu kesin.Gore/seks/vahşet/istismar ve gerçekçilik arıyorsanız kesinlik kaçırmamanızı tavsiye ederim.Diye buyurdu lord magius