Yönetmen: Uwe Boll
Senaryo: Uwe Boll
Yapım: 2007 Kanada Süre:90 Dakika
Oyuncular: Michael Paré, Will Sanderson, Ralf Moeller, Jodelle Ferland

Can Evrenol / www.otekisinema.com

Nefret edilen yönetmen Uwe Boll’dan bu sefer şaşırtıcı bir film! Hakikaten bir gün bir Uwe Boll filmiyle ilgili övgü dolu sözler söyleyeceğimi rüyamda görsem inanmazdım. Ucuzca bir film olmakla beraber, ara sıra temposunu düşürüp sıkıcılaşsa da, SEED, son derece nihilist, son derece acımasız ve oldukça depresif bir film. Birden çok sahnede izleyicinin karnına bir yumruk gibi iniyor.

Amerika’da bir idam mahkumu, elektrikli sandalyede infaz edilirken, vücuduna 3 defa 45′er saniyelik sürelerle elektrik verildikten sonra ölmezse, yasaya göre serbest bırakılıyormuş. Film böyle başlıyor ( Vaaaaaaaay bu nasıl iş falan deseniz de ben size söyleyeyim bir kere bu hikaye külliyen yalanmış. Ben de filmden sonra internetten baktım. Bir şehir efsanesiymiş bu sadece, öyle bir yasa yokmuş). Neyse, film başlıyor. Yüzü deri bir maskeyle kapalı, uzun saçlı (Rob Zombie’nin Michael Myers’ini anımsatan) Seed isimli seri katilimiz televizyonda postu için öldürülen hayvanların görüntülerini izliyor. Gerçekten bir ara internette benim de gördüğüm, PETA tarafından yayınlanan, tamamen gerçek ve son derece rahatsız edici bir video bu. Film bu görüntüleri kullanarak bir yandan hayvanlara karşı yapılan bu dehşete dikkat çekerken, bir yandan da izleyiciye belden aşağı bir yumruk atarak başlıyor. Cannibal Holocaust’tan (1980) ve dönemin diğer yamyam filmlerinden aşina olduğumuz gerçek hayvan katliam görüntüleri akıllara geliyor. Ama Uwe Boll bunu Ruggero Deodata’yo göre daha akıllıca yapmış tabi, orası ayrı… (Rugerro Deodato’nun Cannibal Holocaust’ta bir domuzu sadece film icin tüfekle öldürmesinin savunulacak hiç bir yeri yok).

Tahmin edebileceğiniz gibi seri katil Seed’e elektrikli sandalyede 3 kere elektrik şoku veriliyor. Seed ölmüyor. Ölmeyince hapishane müdürü de Seed’i canlı canlı gömüyor. Ve olaylar gelişiyor… Seed bir nevi Jason Voorhess gibi bir karakter olmuş. Jason gibi onun da ölümsüzlüğünün hiç bir açıklaması yok. Sadece bitmek bilmeyen bir nefreti var. O yüzden Seed nasıl ölmedi, nasıl hala yaşıyor gibi soruları bir kenara bırakarak izlenmesi gerekiyor.

SEED, 2008′de New York Horror Film Festival’de en iyi özel efekt dalında ödül sahibi. Gerçekten de filmde birkaç tane korkunç vahşi ve oldukça iyi kotarılmış şiddet sahnesi var. Sırf bu sahneler için bile SEED, bir korku filmi hayranı için kaçırılmaması gereken bir film. Filmin ışıklandırması, ses efektleri ve müzikleri usta işi. Butcesi 9.5 milyon $.

Eski bir bilgisayar oyuncusu olarak, Uwe Boll’un Alone In The Dark’ı alıp ucuz ve aptal bir filme dönüştürmesine oldukça tepkiliyim. Uwe Boll’un kendisinden nefret eden sinema yazarlarıyla boks maçları yapmasını falan da şarlatanlık olarak görüyorum. İki ay önce en son Postal’ı (2008) izledim. Hani çok rezalet bir film demeyeceğim ama Uwe Boll Postal’ı almış Scary Movie ve Hot Shots karışımı saçma sapan birşey yapmış. Oyunu zamanında büyük bir keyifle oynamış biri olarak Postal’a daha güzel bir film yapılsın isterdim. Ama napalım… İşte bütün bunlardan sonra SEED’i izleyince insan şaşırıyor. Uwe Boll’u affetmek için henüz erken. Ama SEED kesinlikle geceyarısı sinema severler için göz atmaları gereken bir vahşet filmi.

www.seed-themovie.com