80′ler Korku Filmleri

DirtyAnnie demişki 28 Ekim 2010 15:43 



wherearethevelvets yazın..yazın kesinlikle cok kötü..
Cok cok kötü..yani ne diyecegimi ne yapacagımı sasırdım..
O kadar uzunca ve sanki mantıklıymıs gibi yazmıssınki insanlar okuduktan sonra öyle zannedecekler..
Sen onun neler yasadıgını neler yaptıgını biliyormusun..
Uzun uzun acıklama yapayım mı..
Sen medyanın uydurduklarına inanan insanlardan birisin sadece..
parayı vermek istemedi..bu yüzden is daha da büyüdü..Bunlar hakkında hic bir fikrin yok..O kadar cok arastırdım o kadar cok okudum ki senelerim michael ile gecti..
Ne olur bilip bilmeden yazmayın..
Cok asagılıyorsunuz ama sahne önünü..
Sahnenin arkası bir dram..bir acı.! neler döndügünü keske bilseydiniz..

gorcun demişki 26 Ekim 2010 00:20 



Özel hayatı hakkında bilgim yok. Araştırma ve öğrenme hevesim de olmadı. İçine girilse çıkılamayacak kadar geniş ve büyük bir dünya ve belki de wherearethevelvets’in dediği gibi karanlık bir boşluk.

Ben de herkesin sevdiği dünya yıldızı Michael Jackson’ı, benzersiz şarkılarını, danslarını ve klipleriyle hatırlayacağım. Thriller klibini ilk izleyişimde ne kadar mutlu olduysam, ölüm haberini duyduğumda da o kadar üzüldüm…

Tarantino demişki 02 Temmuz 2009 19:03 



Adamı aslında pek sevmezdim. Ama allah rahmet eylesin. Şarkıları ve danslarıyla sevenlerini yasa boğdu. Gerçekten çok ünlüü bir yıldızdı. Allah günahlarını affetsin. Mekanı cennet olsun

wherearethevelvets demişki 26 Haziran 2009 15:47 



Michael Jackson…
Baba tacizinden muzdarip, hiçbir zaman büyüyememiş kişilik… O sadece karton bir karakterdi, iki boyutluluktan kurtulamadı. Star efsanesinin altında bir insan yoktu. Vardıysa da kimseye belli etmedi. Hayranları bir bedende, çevresindeki efsaneyle şişirilmiş, yeteneğinden başka insani bir nitelik taşımıyan tanrısal varlığa taptılar. Bir dönem ona aitti ama o gerçekten var mıydı?
Tarihte, çevresindeki yıldızlı haleden başka birşey içermediği düşünülen karakterler bile insanlıklarını belli edecek birşeyler yaptılar. İçlerindeki insan bir delikten fırlamaya çalıştı (Marilyn Monroe gibi). Michael Jackson’da sevmediğim husus, kendisinde böyle bir işarete rastlamamamdır. Hiçbir zaman gerçek bir insan gibi yaşamadı, bunu özellikle yaptı, hoşuna da gittiğini zannediyorum. Bu sınırsız gücün verdikleriyle birçok yanlışlar da yaptı. Çocuk tacizlerini parayla susturması son noktayı koydu. Hangimiz deriz ki Michael Jackson birine gerçekten aşık olmuştur? Aynaya bakıp “hay Allah burnum çok kötü olmuş” demiş midir? Ya da kendini aklama çabasıyla kendi elleriyle çizdiği çocukluk resimlerini albümlerine koyarak travmatize psikolojisini bile pazarlamaya çalışırken “hayır, bu kadar da olmaz, herşeyin bir sınırı var” demiş midir?
Onun ölümüne ağlayanlar, bir insan öldüğü için değil, bir efsane öldüğü için ağlıyorlar. Yani sahip olduğu tek şey için. Burada duyduğumuz üzüntü, çocukluğumuzun, gençliğimizin hatıralarının kaybından dolayı duyduğumuz üzüntüden başka bir şey değildir. Keşke bir insan öldüğü için üzülebilseydim.
Bir insan yavrusunu ucubeye çeviren, dejenere aile yapısına ve hiçbir gerçekliğin varolmasına izin vermeyen şu endüstriye lanetler olsun!

dexter demişki 26 Haziran 2009 14:55 



Dün akşam aldım haberi ve gerçekten çok üzüldüm. Dünya gerçekten en büyük yıldızını kaybetti. Arkasında onlarca harika eser ve milyonlarca hayran bırakarak. Her ne kadar son dönemlerinde çok büyük sorunlar, zorluklar, inanılmaz büyük şöhretin yaşattığı şaşırmalar yaşasada kim ne derse desin o büyük bir efsane.

temizkan demişki 26 Haziran 2009 12:59 



Michael Jackson ve onun gibi önemli sanatçılar hayatımızda o derece yer ediyor ve onlara o kadar alışıyoruzki bizim için her an yanımızda olan insanlardan farkları kalmıyor. Onları görmüyoruz belki, günlük hayatta sürekli aklımıza gelmiyorlar ama zamanında yaptıklarıyla bizi o kadar etkilemiş oluyorlarki aramızdan ayrıldıklarında hepimizden birşeyleri de yanlarında götürüyorlar.

Bilgisayarı açar açmaz böyle bir haberle karşılaştığım için çok üzgünüm. Michael Jackson çocukluğumda yabancı müziğe ilgi duymamı sağlayan ilk kişiydi. Zombilere olan hayranlığım Romero ile değil Michael’in Thriller klibiyle başladı. Sanırım bu iki özelliği ile bile hayatımda ne kadar önemli bir yere sahip olduğu anlaşılabilir

Güle güle Michael, sen hayatımda gördüğüm en iyi zombiydin.

Melisa AYDIN demişki 26 Haziran 2009 11:53 



Gerçekten çok anlamlı olmuş. Üzüldük efsanenin ölümüne, gençliğimiz onun dansları ve şarkıları ile geçmişti:(

Yorumlarınızda resiminizin gözükmesi için, gravatar a abone olun!