http://korkusitesi.com/yazarlarimiz/7 Türkiye'nin en büyük korku arşivi Thu, 29 Jul 2010 23:39:44 -0700 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0 http://korkusitesi.com/yazarlarimiz/7/comment-page-1#comment-5316 ROMERO 1978 Sun, 09 Aug 2009 17:36:33 +0000 http://www.korkusitesi.com/?p=7#comment-5316 Korkuyu bu denli sevmemizin sebeplerinden öncelikli olanı gerçekte korktuğumuz şeylerin beyazperdede yansıması ve o perdenin içinde olmayışımızdan kaynaklanıyor.yani ;korkuyu seviyor ve belli ölçülerde zevk alıyoruz ama gerçekte bunların yaşanmamasını diliyoruz.eğer gerçekte bunların yani yaratık ve benzeri canavarların dünyamızda olmasını hangi normal insan kabul edebilir? İnsanoğlu yüzyıllardır içinde yaşattığı korkuyu çeşitli şekiller ve kurgularda beyazperdeye yansıtarak hayat bulmuştur. Zaman içersinde değişen korku eğilimi kendi içinde bir takım sınıflandırılmalara ve alt türlere ayrılmıştır.eskinin korku anlayışı daha çok gothik etkilerden nasibini alırken daha sonraları özellikle 80,li yıllarda slasher türüne el atmıştır.bu dönemde özellikle korku seriyalleri revaçta olup birçok figürasyonlar (myers,woorhees,kruger,leatherface)ikon haline gelmişlerdir.daha sonraları korku sineması kendini yenileyemediğinden 90,lı yılların son çeyreğine kadar eli yüzü yapımlara imza atamamışlardır ta ki ünlü wes craven imzalı scream serisine kadar.screamın verdiği havayla geçen yaz ne yaptığını biliyorumla bir nevi geçmişe dönük sinyaller verdiysede ABD Sineması menşei uzakdoğu kökenli senaryolara el attilar.halka,garez ve karanlık sularla bir farklı kulvara yöneldiler.şimdilerde ise yeniden çevrimlerle özellikle 2000,li yıllarda dawn of the dead,in yeniden çevrimiyle başlayan 13. cuma ve halloweenle devam eden son olarak soldaki son evle son bulan bir furyayla geçmişe saygı duruşu anlamında genç jenerasyonlara korkuyu tekrar sevdirdiler. Korkularımızın esiri olmadan korkuyu sevelim körkuyulara düşmeden. Korkuyu bu denli sevmemizin sebeplerinden öncelikli olanı gerçekte korktuğumuz şeylerin beyazperdede yansıması ve o perdenin içinde olmayışımızdan kaynaklanıyor.yani ;korkuyu seviyor ve belli ölçülerde zevk alıyoruz ama gerçekte bunların yaşanmamasını diliyoruz.eğer gerçekte bunların yani yaratık ve benzeri canavarların dünyamızda olmasını hangi normal insan kabul edebilir?
İnsanoğlu yüzyıllardır içinde yaşattığı korkuyu çeşitli şekiller ve kurgularda beyazperdeye yansıtarak hayat bulmuştur.
Zaman içersinde değişen korku eğilimi kendi içinde bir takım sınıflandırılmalara ve alt türlere ayrılmıştır.eskinin korku anlayışı daha çok gothik etkilerden nasibini alırken daha sonraları özellikle 80,li yıllarda slasher türüne el atmıştır.bu dönemde özellikle korku seriyalleri revaçta olup birçok figürasyonlar (myers,woorhees,kruger,leatherface)ikon haline gelmişlerdir.daha sonraları korku sineması kendini yenileyemediğinden 90,lı yılların son çeyreğine kadar eli yüzü yapımlara imza atamamışlardır ta ki ünlü wes craven imzalı scream serisine kadar.screamın verdiği havayla geçen yaz ne yaptığını biliyorumla bir nevi geçmişe dönük sinyaller verdiysede ABD Sineması menşei uzakdoğu kökenli senaryolara el attilar.halka,garez ve karanlık sularla bir farklı kulvara yöneldiler.şimdilerde ise yeniden çevrimlerle özellikle 2000,li yıllarda dawn of the dead,in yeniden çevrimiyle başlayan 13. cuma ve halloweenle devam eden son olarak soldaki son evle son bulan bir furyayla geçmişe saygı duruşu anlamında genç jenerasyonlara korkuyu tekrar sevdirdiler.
Korkularımızın esiri olmadan korkuyu sevelim körkuyulara düşmeden.

]]>